بررسی نقش تفکر انتقادی و خودتنظیمی در پیش بینی شادکامی دانشجویان مددکاری اجتماعی

توانایی تفکر به شیوه انتقادی عنصری اساسی در جهان معاصر محسوب می شود. خود تنظیمی راهبردی است برای تنظیم کردن حالت هیجانی خود و رساندن آن به سطح مطلوب تا بتوانیم به هدف هایمان برسیم. همچنین مثبت اندیشی و شاد بودن، نوعی شیوه تفکر و شیوه زندگی است. لذا پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین تفکر انتقادی و خودتنظیمی با شادکامی دانشجویان رشته مددکاری اجتماعی می پردازد. روش پژوهش حاضر با توجه به ماهیت موضوع و هدف پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری در این پژوهش شامل ۲۴۰ نفر از دانشجویان مرکز آموزش علمی کاربردی بجنورد ۲ که در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند، با روش نمونه گیری تصادفی ساده ۸۰ نفر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه های تفکر انتقادی (ریتکس، ۲۰۰۳)، خودتنظیمی (پینتریچ و دی گروت، ۱۹۹۰) و شادکامی (آکسفورد، ۱۹۸۹) بود. در این پژوهش برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون همزمان از نرم افزار۲۲ SPSS- استفاده شده است. یافته ها نشان داد، ضریب همبستگی بین تفکر انتقادی و شادکامی مثبت و غیر معنی دار است. همچنین ضریب همبستگی بین خود تنظیمی و شادکامی، مثبت و معنی دار می باشد. تحلیل رگرسیون با روش ورود همزمان نشان داد فقط خودتنظیمی قدرت پیش بینی شادکامی دانشجویان را دارد.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، خودتنظیمی ، شادکامی ، مددکاری اجتماعی ، دانشجوبان