الزامات حقوقی پرورش و بهره برداری از کروکودیل در چارچوب ملی و بین المللی

پرورش و بهره برداری از کروکودیل در سال های اخیر به دلیل ارزش اقتصادی بالای پوست، گوشت و فرآورده های جانبی آن، به عنوان یک فعالیت راهبردی در صنایع مرتبط با حیات وحش مورد توجه قرار گرفته است. در کنار این ظرفیت اقتصادی، حساسیت زیست محیطی گونه ها و محدودیت های ناشی از وضعیت حفاظتی آن ها، ضرورت وجود چارچوب های حقوقی دقیق و هماهنگ را برجسته می سازد. این مطالعه با هدف تبیین و تحلیل جامع الزامات حقوقی حاکم بر این حوزه در سطح ملی و بین المللی و ارزیابی میزان تطابق نظام داخلی با استانداردهای جهانی انجام شد.فرایند پژوهش بر پایه تحلیل کیفی اسناد و مقررات بین المللی از جمله کنوانسیون CITES، رهنمودهای سازمان جهانی بهداشت دام (WOAH)، اصول مدیریت پایدار گونه ها و نیز قوانین، آیین نامه ها و دستورالعمل های مرتبط در سطح ملی طراحی شد. داده ها از طریق تحلیل محتوای اسناد و بررسی تطبیقی نظام های حقوقی گردآوری و ارزیابی شدند.یافته ها نشان می دهد که CITES با سازوکارهایی نظیر مجوزدهی اجباری، سیستم نشانه گذاری و ردیابی، کنترل صادرات و واردات و گزارش دهی منظم، اصلی ترین چارچوب تنظیم کننده تجارت بین المللی کروکودیل است. همچنین استانداردهای WOAH، معیارهای مشخصی برای سلامت، بهداشت، حمل ونقل و رفاه این گونه ها در سیستم های پرورشی ارائه می دهد. بررسی مقررات ملی حاکی از آن است که هرچند قوانین موجود در حوزه حفاظت حیات وحش و نظام مجوزدهی تا حدی با چارچوب های جهانی هم خوان است، اما کمبودهایی مانند نبود نظام جامع ردیابی، ضعف دستورالعمل های تخصصی رفاه حیوان و محدودیت ابزارهای نظارتی همچنان قابل توجه است.تحلیل نهایی بیانگر این است که تحقق توسعه پایدار و قانونمند صنعت پرورش کروکودیل نیازمند تقویت سازوکارهای نظارتی، تدوین مقررات تخصصی تر، و هماهنگ سازی گسترده تر میان الزامات داخلی و معیارهای بین المللی است. چنین رویکردی نه تنها به حفظ تنوع زیستی کمک می کند، بلکه زمینه اعتماد و مشروعیت تجارت قانونی در سطح جهانی را نیز تقویت خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

پرورش کروکودیل ، قوانین بین المللی حیات وحش ، تجارت گونه های وحشی ، مدیریت پایدار گونه ها ، الزامات حقوقی