اثرگذاری آموزش حسی حرکتی بر بهبود نوشتار و توجه دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

اختلالات یادگیری یکی از چالش های اساسی در نظام آموزشی محسوب می شوند که بر توانایی دانش آموزان در کسب مهارت های پایه مانند خواندن و نوشتن تاثیر مستقیم می گذارد. در میان انواع اختلالات، نارسایی در نوشتن و نقص در تمرکز توجه از شایع ترین علائم هستند که می توانند پیشرفت تحصیلی و اعتماد به نفس دانش آموز را تحت الشعاع قرار دهند. هدف اصلی این پژوهش بررسی اثربخشی مداخلات آموزش حسی حرکتی بر بهبود کیفیت خط و افزایش میزان توجه در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری در شهر فسا بوده است. روش تحقیق به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان ابتدایی دارای اختلال یادگیری در شهر فسا بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (۱۵ نفر در هر گروه) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه تحت آموزش های حسی حرکتی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول را دریافت کردند. برای گردآوری داده ها از آزمون خط ریزی و آزمون پیوسته عملکرد روان شناختی (CPT) استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که آموزش حسی حرکتی تاثیر معناداری بر بهبود مهارت های نوشتاری و افزایش تمرکز توجه دانش آموزان گروه آزمایش داشته است. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که ادغام تمرینات حسی و حرکتی در برنامه های توان بخشی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری، به عنوان یک رویکرد کارآمد، می تواند موانع یادگیری را کاهش داده و عملکرد تحصیلی آنان را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش حسی حرکتی ، اختلال یادگیری ، مهارت نوشتار ، توجه ، دانش آموزان ، مداخله آموزشی.