اثرگذاری آموزش معارف دینی بر تقویت امید به آینده و کاهش افسردگی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرگذاری آموزش معارف دینی بر تقویت امید به آینده و کاهش افسردگی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر فسا انجام شده است. در دنیای امروز، دانش آموزان با چالش های متعددی روبرو هستند که می تواند منجر به کاهش امید و بروز علائم افسردگی گردد. آموزش معارف دینی با ارائه نگاهی توحیدی به جهان و تکیه بر وعده های الهی، می تواند منبعی برای آرامش روان و امیدواری باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی مدارس شهر فسا در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ می باشد. برای انجام این پژوهش، ۴۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه تحت آموزش معارف دینی با محوریت توکل، رضا و امید به رحمت الهی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل برنامه عادی مدرسه را گذراندند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه امید به آینده کودکان (CHQ) و مقیاس افسردگی کودکان (CDI) استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که آموزش معارف دینی تاثیر معناداری بر افزایش امید به آینده و کاهش نمرات افسردگی در گروه آزمایش داشته است. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که تقویت باورهای دینی می تواند به عنوان یک مداخله موثر روان شناختی و تربیتی برای ارتقای سلامت روان دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش معارف دینی ، امید به آینده ، افسردگی ، دانش آموزان ابتدایی ، شهر فسا