بررسی نقش سبک های دلبستگی بزرگسالان در تاب آوری روانشناختی

تاب آوری روانشناختی به عنوان یکی از مهم ترین سازه های سلامت روان، نقشی حیاتی در مواجهه بزرگسالان با استرس ها و چالش های زندگی ایفا می کند. در میان عوامل متعدد موثر بر تاب آوری، سبک های دلبستگی به عنوان ساختارهایی بنیادین که نحوه تعامل افراد را با دیگران و تنظیم هیجاناتشان شکل می دهند، اهمیت ویژه ای دارند. هدف: هدف اصلی این پژوهش مروری و کاربردی، بررسی و تبیین نقش سبک های دلبستگی بزرگسالان در پیش بینی و تقویت تاب آوری روانشناختی آنان است. روش: این مطالعه به روش کتابخانه ای و با مرور نظام مند یافته های پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده است. پایگاه های اطلاعاتی مربوط به مقالات علمی و کتب مرجع در بازه زمانی اخیر برای گردآوری داده ها مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج بررسی ها نشان داد که بین سبک دلبستگی ایمن و تاب آوری روانشناختی رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد؛ به طوری که افراد دارای دلبستگی ایمن، از خودکارآمدی بیشتر، حمایت اجتماعی بالاتر و سازگاری بهتری برخوردارند. در مقابل، سبک های دلبستگی ناایمن (اجتنابی و دوسوگرا/آشفته) با سطوح پایین تر تاب آوری و استفاده از راهبردهای مقابله ای ناسازگارانه همبستگی دارند. همچنین، نقش میانجی تنظیم هیجان و عزت نفس در این رابطه به اثبات رسید. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، مداخلات روان شناختی متمرکز بر اصلاح طرح واره های دلبستگی و تقویت امنیت در روابط بین فردی، می تواند به عنوان راهکاری کاربردی برای ارتقای تاب آوری و کاهش آسیب پذیری روانی در بزرگسالان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ، تاب آوری روانشناختی ، بزرگسالان ، سلامت روان ، تنظیم هیجان.