تحلیل الگوی مصرف نوشیدنی های انرژی زا و ارتباط آن با آسیب های ورزشی و عدم تمرکز دانش آموزان در کلاس درس

هدف از پژوهش حاضر تحلیل الگوی مصرف نوشیدنی های انرژی زا و بررسی ارتباط آن با آسیب های ورزشی و عدم تمرکز دانش آموزان در کلاس درس بود. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان مشکین شهر بود که از این میان، ۳۸۶ نفر به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه دموگرافیک و الگوی مصرف، مقیاس سنجش تمرکز کلاسی و چک لیست خودگزارشی آسیب های ورزشی بود که روایی و پایایی آن ها تایید گردید. نتایج نشان داد که ۵۷.۵ درصد دانش آموزان سابقه مصرف نوشیدنی های انرژی زا دارند و انگیزه اصلی در دانش آموزان متوسطه دوم «افزایش هوشیاری برای درس خواندن شبانه» بود. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین مصرف این نوشیدنی ها و تمرکز در کلاس، همبستگی منفی و معناداری وجود دارد (r = -۰.۴۱۲, p < ۰.۰۰۱)، به طوری که متغیر مصرف قادر بود ۱۷٪ از واریانس عدم تمرکز را پیش بینی کند. همچنین، رابطه مثبت و معناداری میان مصرف نوشیدنی ها و بروز آسیب های ورزشی مشاهده شد (r = ۰.۳۸۵, p < ۰.۰۰۱). یافته ها همچنین حاکی از مصرف بالاتر در دانش آموزان پسر و پایه دوازدهم بود. داده های کیفی نیز نشان داد که ۶۵٪ مصرف کنندگان علائم بی خوابی و خواب آلودگی در کلاس را تجربه می کنند. بر اساس نتایج، مصرف نوشیدنی های انرژی زا با افت عملکرد تحصیلی و افزایش ریسک آسیب های جسمانی همراه است که لزوم مداخلات آموزشی و نظارتی توسط مراقبان سلامت و معاونین پرورشی را ضروری می سازد.

کلیدواژه ها:

نوشیدنی های انرژی زا ، تمرکز کلاسی ، آسیب های ورزشی ، دانش آموزان متوسطه ، مشکین شهر.