فرهنگ و قومیت: بازاندیشی در هویت اجتماعی و همزیستی جهانی

فرهنگ و قومیت به عنوان دو مفهوم کلیدی در علوم اجتماعی، نقش محوری در شکل گیری هویت فردی و جمعی ایفا می کنند. فرهنگ، به مثابه مجموعه ای پویا از ارزش ها، باورها، زبان، نمادها و الگوهای رفتاری، چارچوبی برای تعاملات اجتماعی فراهم می آورد، در حالی که قومیت بیانگر تعلق افراد به گروه های اجتماعی با اشتراکات تاریخی، زبانی و فرهنگی است. این مقاله با اتکا به رویکرد تحلیلی و مرور سیستماتیک ادبیات نظری، روابط میان فرهنگ و قومیت را در بستر جهانی شدن بررسی می کند. یافته ها حاکی از آن است که احترام به تنوع فرهنگی و قومی نه تنها به انسجام اجتماعی کمک می کند، بلکه زمینه ساز توسعه پایدار، کاهش تعارضات و تقویت صلح جهانی است. این پژوهش بر لزوم سیاست گذاری های آموزشی و اجتماعی چندفرهنگی تاکید دارد تا جوامع چندقومیتی را به سمت همزیستی مسالمت آمیز سوق دهد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، قومیت ، هویت اجتماعی ، جهانی شدن ، آموزش چندفرهنگی ، انسجام اجتماعی ، توسعه پایدار