بررسی دلایل عدم رغبت دانش آموزان دختر به نماز جماعت در مدارس متوسطه و ارائه راهکارهای تربیتی (مطالعه موردی: مدارس متوسطه دخترانه شهر سوسنگرد)

هدف پژوهش حاضر بررسی دلایل عدم رغبت دانش آموزان دختر به نماز جماعت در مدارس متوسطه و ارائه راهکارهای تربیتی در مدارس متوسطه دخترانه شهر سوسنگرد می باشد. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری کلیه دانش آموزان دوره متوسطه سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ شهر سوسنگرد بود که به روش نمونه گیری خوشه ای تعداد ۳۲۸ نفر دانش آموز دختر انتخاب و پرسشنامه بین آنها توزیع گردید. تحلیل اطلاعات براساس آزمون های خی دو، Z تک گروهی و T برای میانگین دو گروه مستقل، نشان داد: عدم گرایش های مذهبی و مشارکت والدین و متولیان مدارس در نماز جماعت، انگیزه حضور دانش آموزان را کاهش می دهد. بین عدم شناخت دانش آموزان از فواید نماز و نماز جماعت، و عدم مشارکت آنان در مجالس مذهبی، با رویکرد آنان به نماز جماعت مدارس رابطه مثبت وجود دارد. نحوه تقویت و تفویض مسئولیت برگزاری نماز جماعت به آنان، در افزایش علاقه و مشارکت در نماز جماعت موثر است. بین شخصیت و عدم نفوذ امام جماعت و نوع ارتباط او با فراگیران، امکانات، شرایط نمازخانه ها و عدم گرایش دانش آموزان به نماز جماعت رابطه معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

عدم رغبت دانش آموزان ، نماز جماعت ، مدارس متوسطه ، راهکارهای تربیتی