عوامل موثر بر مشارکت سیاسی جوانان در انتخابات چهاردهمین دوره ریاست جمهوری در جنوب استان کرمان

این مقاله با هدف شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر مشارکت سیاسی جوانان (۱۸ تا ۳۵ سال) در انتخابات چهاردهمین دوره ریاست جمهوری ایران در منطقه جنوب استان کرمان انجام شده است. با توجه به اهمیت روزافزون نسل جوان در فرآیندهای دموکراتیک و ضرورت بسیج این قشر برای مشروعیت بخشی به نظام سیاسی، درک موانع و محرک های مشارکت آنان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. روش تحقیق مورد استفاده، پیمایشی (Survey) و مبتنی بر رویکرد کمی است. جامعه آماری شامل جوانان ۱۸ تا ۳۵ سال ساکن شهرهای اصلی جنوب استان کرمان (مانند جیرفت، بم، کهنوج) است که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای تعیین شده است. داده ها از طریق پرسشنامه ای استاندارد شده که روایی صوری و محتوایی آن توسط متخصصان تایید شده و پایایی آن با آلفای کرونباخ سنجیده شده، جمع آوری گردیده است. چارچوب نظری تحقیق بر پایه نظریه های کلاسیک و معاصر مشارکت سیاسی، شامل مدل وربا و نی (فرایندسنجی)، نظریه سرمایه اجتماعی پاتنام، نظریه مدرنیزاسیون اینگلهارت، و نظریه بسیج منابع دالتون استوار است. متغیرهای مستقل مورد بررسی شامل متغیرهای کلان اجتماعی-اقتصادی (تحصیلات، درآمد)، متغیرهای روان شناختی (اثربخشی سیاسی درونی و بیرونی، اعتماد به نهادها)، و متغیرهای محیطی (دسترسی به اطلاعات، نقش رسانه ها) هستند. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و تکنیک های آماری رگرسیون چندگانه انجام شد. نتایج نشان داد که اثربخشی سیاسی درونی، اعتماد اجتماعی، و دسترسی به منابع اطلاعاتی دیجیتال، قوی ترین پیش بینی کننده های مثبت مشارکت رای دهندگان جوان در این دوره بوده اند. در مقابل، پایین بودن سطح درآمد و عدم رضایت از وضعیت اقتصادی، تاثیر منفی معناداری بر قصد مشارکت نشان دادند. پژوهش حاضر با ارائه پیشنهادهای سیاستی متمرکز بر تقویت سرمایه اجتماعی محلی و افزایش شفافیت سیاسی، به دنبال ارائه راهکارهایی برای بهبود روند مشارکت نسل جوان در آینده است.

کلیدواژه ها:

مشارکت سیاسی ، جوانان ، انتخابات ریاست جمهوری ، جنوب کرمان ، اثربخشی سیاسی ، سرمایه اجتماعی.