بررسی خودبیگانگی در قرآن کریم و تاثیر آن در محیط مدرسه

از خود بیگانگی عبارت از فقدان خود یا بعضی از عناصر خود ، در مجرای تاثر از عوامل رباینده ای که دست به کار می شوند و انسان را از خود بیگانه و محروم می سازند. با نظر به قرار گرفتن خود در مجرای دگرگونی ها و مورد آگاهی یا مجهول بودن آن، هشت معانی مختلفی را برای “از خود بیگانگی” مطرح می گردد. الف) جهل و ناآشنایی با خود: متاسفانه “از خود بیگانگی” به این معنا با نظر به عوامل فردی و تربیت ها و انگیزه های اجتماعی و محیطی با انواع گوناگونش اکثریت چشمگیر انسانها و در برگرفته است. هیچ ایده ئولوژی و مکتبی مادامی که نتواند آیینه صیقلی شده ای برای شناساندن خود انسانها به دست بگیرد و سپس بایستی ها و شایستی ها خود را عرضه نماید، کار قابل توجهی انجام نخواهد داد. با این حال چگونه می توان “از خود بیگانگی” ناشی از خود ناآشنایی را از قلمرو انسانی ریشه کن کرد ؟ حیات آدمی این مختص شگفت انگیز را دارد که همواره بمقدار حد اکثر توانایی در معرفت که فلسفه بنیادین هستی او را روشن بسازد باضافه تعهد در آن مقدار از معرفت “آشنایی با خود” پیدا کرده و از درد “از خود بیگانگی” نجات پیدا می کند.