رابطه خشونت والدین و رفتار تهاجمی کودکان

فرزندپروری مستبدانه و تاثیر آن بر رفتار پرخاشگرانه ی فرزندان توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است، اما مطالعات اندکی به بررسی نقش فرایند عاطفی پرداخته اند. این مطالعه بر آن است تا رابطه ی میان فرزندپروری مستبدانه، رفتار پرخاشگرانه ی فرزندان، باورهای هنجاری درباره ی پرخاشگری و خوکارامدی عاطفی تنظیمی را در کنار ساز و کار آن ها بررسی کند. نمونه ای شامل ۲۳۵ دانش آموز سال های آخر دبستان به عنوان شرکت کننده با استفاده از مقیاس فرزندپروری مستبدانه، مقیاس باورهای هنجاری درباره ی پرخاشگری، پرسشنامه ی پرخاشگری بوس-وارن، و مقیاس خودکارامدی عاطفی تنظیمی به کار گرفته شدند. نتایج دلالت بر آن داشت که: ۱) فرزندپروری مستبدانه دارای تاثیر پیش بینی کننده ی مثبت معنی داری بر رفتار پرخاشگرانه ی فرزندان پس از کنترل کردن جنسیت است؛ ۲) باورهای هنجاری درباره ی پرخاشگری فرزندان نقش میانجی را میان فرزندپروری مستبدانه و رفتار پرخاشگرانه ی فرزندان ایفا می کند؛ و ۳) خودکارامدی عاطفی تنظیمی دارای تاثیرات تعدیل کننده هم بر مدل میانجی باورهای هنجاری درباره ی پرخاشگری فرزندان و هم در مدل پیش بینی کننده ی مستقیم فرزندپروری مستبدانه بر رفتار پرخاشگرانه ی فرزندان است. نتایج نه تنها برای درک رابطه ی میان فرزندپروری مستبدانه و رفتار پرخاشگرانه ی فرزندان از منظر یک مدل یکپارچه ی فرایندهای عاطفی و شناخت سودمند هستند، بلکه روش عملی تازه ای برای پیشگیری و مداخله در رفتار پیشگیرانه ی فرزندان در آینده فراهم می آورد.