تحلیل تاثیر سبک های مختلف کلاس داری معلمان بر انگیزه مشارکت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل تاثیر سبک های مختلف کلاس داری معلمان بر انگیزه مشارکت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. روش تحقیق از نوع توصیفی–همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان و معلمان مقطع متوسطه بودند که نمونه ای به حجم تقریبی ۲۵۰ نفر با روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد سبک کلاس داری، انگیزه مشارکت و نمرات پیشرفت تحصیلی بود. روایی و پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ (بالای ۰.۸۰) تایید شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که سبک کلاس داری مشارکتی، موثرترین پیش بینی کننده مثبت برای انگیزه مشارکت است و این انگیزه، نقش میانجی معناداری در رابطه سبک معلم و پیشرفت تحصیلی دارد. به طور کلی، یافته ها حاکی از آن است که سبک های حمایتی معلم با تقویت نیازهای بنیادین روانی دانش آموزان، به افزایش انگیزه درونی و به تبع آن، عملکرد تحصیلی بالاتر منجر می شوند. بر اساس این یافته ها، پیشنهاد شد که دوره های آموزشی برای توسعه مهارت های مشارکتی معلمان برگزار گردد.

کلیدواژه ها:

سبک کلاس داری ، انگیزه مشارکت ، پیشرفت تحصیلی ، نظریه خودتعیین گری