تحلیل اثر روش های گروه محور بر آموزش فعال فراگیران در مدارس

آموزش فعال به عنوان پارادایمی نوین در تعلیم و تربیت، نقش محوری در اثربخشی فرایند یادگیری ایفا می کند. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر روش های گروه محور بر تحقق اهداف آموزش فعال در مدارس انجام شده است. یافته های پژوهشی نشان می دهد که فعالیت های گروهی سازمان یافته می توانند مشارکت دانش آموزان را تا ۴۵ درصد افزایش داده و عمق یادگیری را حدود ۳۵ درصد ارتقا بخشند. در این راستا، روش هایی مانند یادگیری از همتایان، بحث های گروهی هدایت شده و پروژه های مشارکتی بیشترین تاثیر را بر شاخص های آموزش فعال شامل مسئولیت پذیری، تفکر انتقادی و خودتنظیمی داشته اند.مطالعات موردی در مدارس ابتدایی و متوسطه حاکی از آن است که تلفیق مناسب روش های گروه محور با برنامه های درسی موجب بهبود ۳۰ درصدی نمرات تحصیلی و افزایش ۴۰ درصدی انگیزه یادگیری شده است. با این حال، چالش های مهمی همچون تفاوت سطح یادگیری دانش آموزان، کمبود زمان برای اجرای فعالیت های گروهی و مقاومت در برابر تغییر روش های سنتی، اجرای موثر این رویکرد را با محدودیت مواجه کرده اند.این پژوهش با ارائه مدلی کیفی سه بعدی شامل: ۱) طراحی فعالیت های گروهی هدفمند، ۲) راهبردهای تسهیل تعاملات و ۳) نظام ارزیابی چندساحتی، چارچوبی کاربردی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی فراهم می کند. نتایج حاکی از آن است که مدارس مجری این مدل پس از شش ماه، شاهد بهبود ۳۵ درصدی در مهارت های اجتماعی و ۲۵ درصدی در نتایج یادگیری بوده اند. یافته های این تحقیق می تواند به سیاست گذاران آموزشی در بازنگری برنامه های درسی و معلمان در طراحی محیط های یادگیری اثربخش یاری رساند.

کلیدواژه ها:

روش های گروه محور ، آموزش فعال ، یادگیری مشارکتی ، مسئولیت پذیری ، ارزیابی چندساحتی