جایگاه هنر در تربیت دینی و اخلاقی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه هنر در تربیت دینی و اخلاقی دانش آموزان انجام شد. اهمیت تربیت اخلاقی و دینی در مدارس، در کنار نقش هنر به عنوان ابزاری جذاب و موثر، موجب شد تا این تحقیق به بررسی ارتباط میان فعالیت های هنری و پرورش ارزش ها و رفتارهای اخلاقی دانش آموزان بپردازد. در این پژوهش، مبانی نظری شامل نظریه های یادگیری تجربی، روان شناسی تربیتی و آموزش چندحسی مورد بررسی قرار گرفت و پیشینه تحقیق نشان داد که هنر می تواند انگیزه، مشارکت فعال و تجربه عملی دانش آموزان را در یادگیری مفاهیم اخلاقی و دینی افزایش دهد. یافته ها نشان می دهد که هنرهای نمایشی، موسیقی، نقاشی و هنرهای تجسمی ابزارهایی موثر در تثبیت رفتارهای اخلاقی و درک آموزه های دینی هستند. همچنین، تلفیق هنر با آموزش های دینی باعث جذاب تر و قابل درک تر شدن یادگیری می شود و فرصت هایی برای بازتاب احساسات و ارزش ها در دانش آموزان فراهم می آورد. این پژوهش نشان داد که آموزش صرفا نظری و کلامی نمی تواند جایگزین تجربه عملی باشد و هنر به عنوان یک ابزار تربیتی جامع، امکان یادگیری عمیق، پایدار و مشارکتی را فراهم می کند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که بهره گیری هدفمند از هنر در مدارس، نه تنها رشد اخلاقی و دینی دانش آموزان را تقویت می کند، بلکه زمینه ساز شکل گیری نسلی متعهد، مسئولیت پذیر و اخلاق مدار در جامعه خواهد بود.

کلیدواژه ها:

هنر ، تربیت دینی ، تربیت اخلاقی ، دانش آموزان ، آموزش تجربی