تاثیر سبک های فرزندپروری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش به بررسی رابطه پیچیده و چندوجهی میان سبک های مختلف فرزندپروری و پیامدهای آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان می پردازد. سبک های فرزندپروری، به عنوان چارچوب های رفتاری و عاطفی که والدین در تعامل با فرزندان خود اتخاذ می کنند، نقش محوری در شکل گیری ساختارهای شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان ایفا نموده و مستقیما بر انگیزه درونی، خودکارآمدی تحصیلی و در نهایت، موفقیت آن ها در محیط های آموزشی تاثیر می گذارند. هدف اصلی این تحقیق، تحلیل تاثیر هر یک از سبک های اصلی فرزندپروری شامل مستبدانه، مقتدرانه، سهل گیرانه و سهل انگارانه بر متغیر وابسته عملکرد تحصیلی است. نتایج حاصل از بررسی های متعدد نشان می دهد که سبک فرزندپروری مقتدرانه، به دلیل ایجاد تعادل میان حمایت عاطفی بالا و انتظارات ساختارمند، با بالاترین سطح از عملکرد تحصیلی، استقلال تحصیلی و تنظیم هیجانی مطلوب در دانش آموزان همبستگی مثبت دارد. در مقابل، سبک های افراطی مانند مستبدانه (کنترل بیش از حد) و سهل گیرانه (کنترل کم) معمولا با کاهش انگیزه، افزایش اضطراب و عملکرد ضعیف تر در دروس مرتبط هستند. درک این دینامیک ها برای متخصصان آموزش و پرورش، مشاوران و والدین حیاتی است تا بتوانند محیط های حمایتی و در عین حال ساختارمندی را برای شکوفایی پتانسیل های تحصیلی کودکان فراهم آورند. این تحقیق بر اهمیت مداخله های مبتنی بر آموزش والدین برای ترویج سبک های موثر تاکید می ورزد (اسم نویسنده، سال).

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، عملکرد تحصیلی ، خودکارآمدی ، سبک مقتدرانه ، تنظیم هیجانی