تاثیر شعر و ادبیات در آموزش ارزش های انسانی

آموزش ارزش های انسانی یکی از اهداف اساسی نظام های آموزشی در سراسر جهان است و یافتن روش های موثر برای پرورش این ارزش ها همواره مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. شعر و ادبیات به دلیل ویژگی های نمادین، احساسی و زبانی خود، ابزارهایی موثر در انتقال مفاهیم اخلاقی و انسانی محسوب می شوند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر شعر و ادبیات در آموزش ارزش های انسانی، مبانی نظری و پیشینه تحقیق مرتبط را مورد تحلیل قرار داده است. بررسی ها نشان می دهد که مواجهه دانش آموزان با ادبیات کلاسیک و معاصر، علاوه بر تقویت مهارت های زبانی و شناختی، موجب افزایش همدلی، مسئولیت پذیری و رفتارهای اجتماعی مثبت می شود. شعر و داستان های ادبی با ایجاد تجربه های احساسی و ذهنی، توانایی درونی سازی ارزش ها را در مخاطب افزایش می دهند و اثرات بلندمدت در پرورش نگرش های اخلاقی دارند. پژوهش های پیشین نشان می دهند که ادبیات می تواند انگیزه یادگیری، مشارکت فعال و مهارت های ارتباطی و همکاری دانش آموزان را تقویت کند و جایگزینی موثر یا مکمل برای روش های مستقیم آموزش ارزش ها باشد. همچنین، ترکیب ادبیات کلاسیک و معاصر چارچوبی جامع برای آموزش ارزش های انسانی فراهم می کند و نقش مهمی در تربیت شهروندانی اخلاق مدار و مسئول ایفا می نماید. نتایج این بررسی اهمیت گنجاندن شعر و ادبیات در برنامه های آموزشی و تربیتی و بهره گیری از آن به عنوان ابزار آموزشی موثر برای توسعه ارزش های انسانی را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

شعر ، ادبیات ، ارزش های انسانی ، آموزش ، همدلی ، اخلاق ، تربیت