فرصت های نوظهور، چالش ها و پیامدهای اجتماعی هوش مصنوعی در فرآیند آموزش و یادگیری مدارس

هوش مصنوعی با نفوذ به عرصه آموزش، پارادایم جدیدی در تعلیم و تربیت ایجاد کرده که مستلزم تامل عمیق و همه جانبه است. اهمیت این بررسی از سرعت تحولات فناورانه و تاثیر شگرف آن بر یکی از حساسترین نهادهای اجتماعی، یعنی مدرسه، نشات می گیرد. بیان مسئله اصلی این مقاله بر این نکته متمرکز است که ادغام هوش مصنوعی در فرآیندهای آموزشی، صرفا یک تغییر فنی نیست، بلکه پدیده ای پیچیده است که سه گانه به هم پیوسته ای از **چالش های اخلاقی**، **فرصت های نوپدید** و **بازخوردهای اجتماعی** را به همراه می آورد. از یک سو، فرصت های نوپدیدی مانند آموزش تطبیقی و شخصی سازی شده، تحلیل پیش بینانه برای مداخله به موقع، و خودکارسازی وظایف تکراری معلمان، نویدبخش تحول در کیفیت و دسترسی آموزشی هستند. از سوی دیگر، این فناوری چالش های اخلاقی بنیادینی را مطرح می سازد که شامل مسئله شفافیت و تفسیرپذیری الگوریتم ها، حریم خصوصی داده های حساس دانش آموزان، خطر تقویت سوگیری های اجتماعی موجود و تهدید استقلال و عاملیت انسانی در فرآیند یادگیری است. این چالش ها و فرصت ها، به نوبه خود، بازخوردها و واکنش های اجتماعی گسترده ای را برمی انگیزند؛ از مقاومت و نگرانی معلمان و والدین درباره آینده حرفه ای و امنیت کودکان، تا فشار فزاینده بر سیاست گذاران برای تدوین مقررات مناسب و بازتعریف مهارت های مورد نیاز در بازار کار آینده. بنابراین، این مقاله به عنوان یک درآمد نظری، در پی ترسیم نقشه ای جامع از این منظومه به هم پیوسته است تا نشان دهد مواجهه موثر با هوش مصنوعی در آموزش، نیازمند رویکردی بین رشته ای و همه ذینفعی است که به طور همزمان به بهره گیری از فرصت ها، مدیریت چالش های اخلاقی و هدایت بازخوردهای اجتماعی در مسیری سازنده بپردازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، چالش های اخلاقی ، فرصت های نوپدید ، بازخورد اجتماعی ، آموزش تطبیقی