هوش مصنوعی و دگرگونی در فرایند یادگیری پژوهش محور دانش آموزان

هوش مصنوعی به عنوان یک انقلاب فناورانه در عرصه تعلیم و تربیت، در حال دگرگون سازی بنیادین فرآیندهای یادگیری پژوهش محور دانش آموزان است. اهمیت این تحول در آن است که در عصر حاضر، که مهارت های پژوهشی و تحلیل انتقادی به ضرورتی غیرقابل انکار تبدیل شده اند، هوش مصنوعی امکان دستیابی به سطح جدیدی از یادگیری عمیق و خودراهبر را فراهم می کند. این مقاله به بررسی تاثیرات همه جانبه هوش مصنوعی بر سه مولفه اساسی یادگیری پژوهش محور می پردازد: توسعه مهارت های تحلیلی، تقویت خلاقیت در حل مساله و ارتقای خودنظم دهی در فرآیند پژوهش. ضرورت این پژوهش از آنجا ناشی می شود که علی رغم گسترش فزاینده ابزارهای هوش مصنوعی آموزشی، درک نادرست از کاربردهای آن و نبود الگوهای مناسب برای ادغام موثر آن با روش های سنتی آموزش پژوهش، چالش های جدی ایجاد کرده است. مساله محوری این نوشتار، یافتن راهکارهایی برای بهره گیری بهینه از قابلیت های منحصر به فرد هوش مصنوعی (مانند پردازش زبان طبیعی، سیستم های توصیه گر و ابزارهای تحلیل داده) در جهت پرورش پژوهشگرانی ماهر و مستقل است. این مطالعه با ارائه چارچوبی جامع، به تبیین نقش هوش مصنوعی در تحول مراحل مختلف پژوهش دانش آموزی از یافتن سوال پژوهشی تا تحلیل نتایج می پردازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، یادگیری پژوهش محور ، مهارت های تحلیلی ، خودراهبری در یادگیری ، دگرگونی آموزشی