ساختاربندی مجدد آموزش طراحی دوخت: رویکرد تربیتی و فناورانه در هنرستان های فنی و حرفه ای

این پژوهش با هدف بررسی ساختاربندی مجدد فرآیند آموزش درس طراحی دوخت در هنرستان های فنی و حرفه ای انجام شده است. در این راستا، رویکردهای تربیتی و فناورانه به عنوان عوامل موثر در بهبود کیفیت آموزش و یادگیری مورد تحلیل قرار گرفته اند. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مصاحبه با معلمان، مربیان و دانش آموزان، و همچنین مطالعه منابع علمی و مدارک آموزشی جمع آوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از فناوری های نوین آموزشی و تقویت جنبه های تربیتی در آموزش طراحی دوخت، می تواند منجر به افزایش مهارت های عملی و خلاقیت دانش آموزان شود. همچنین، نتایج نشان می دهد که تطبیق فرآیند آموزش با نیازهای جامعه و بازار کار، می تواند به بهبود سطح کیفی آموزش در این رشته کمک کند. در نهایت، پیشنهاد می شود تا با به روزرسانی منابع آموزشی و افزایش آگاهی معلمان از فناوری های جدید، فرآیند آموزش طراحی دوخت در هنرستان ها به خوبی اجرا شود.

کلیدواژه ها:

طراحی دوخت ، هنرستان فنی و حرفه ای ، آموزش فناورانه ، رویکرد تربیتی ، ساختاربندی مجدد آموزش