بررسی نقش والدین در یادگیری مجازی: فرصت ها و موانع در دوران پساکرونا

پاندمی کووید-۱۹ تحولی بنیادین در نظام های آموزشی سراسر جهان ایجاد کرد و یادگیری مجازی را از یک گزینه جانبی به ضرورتی اجتناب ناپذیر تبدیل نمود. این تحول ناگهانی، نقش والدین را در فرآیند یادگیری فرزندان به طور چشمگیری برجسته ساخت. در دوران پساکرونا، با وجود بازگشت تدریجی به آموزش حضوری، یادگیری مجازی همچنان به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از نظام آموزشی باقی مانده است. این پژوهش با هدف بررسی جامع نقش والدین در یادگیری مجازی، فرصت ها و موانع پیش روی آنان را در دوران پساکرونا مورد تحلیل قرار می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که والدین در نقش های متعددی همچون تسهیل گر یادگیری، مدیر زمان، پشتیبان فنی، و انگیزش دهنده عمل می کنند. فرصت های پیش روی شامل افزایش آگاهی والدین از پیشرفت تحصیلی فرزندان، تقویت ارتباط خانواده، انعطاف پذیری در زمان بندی آموزش، و دسترسی به منابع آموزشی متنوع است. از سوی دیگر، موانع عمده ای نیز شناسایی شده که شامل کمبود مهارت های فناوری اطلاعات والدین، محدودیت های زمانی ناشی از تعهدات شغلی، فشار روانی ناشی از مسئولیت های چندگانه، شکاف دیجیتال در خانواده های کم درآمد، و عدم آمادگی والدین برای نقش معلم یاری می باشد. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش های کتابخانه ای و میدانی، داده ها را گردآوری و تحلیل نموده است. نتایج تاکید می کند که موفقیت یادگیری مجازی در دوران پساکرونا مستلزم حمایت جامع از والدین، آموزش مهارت های لازم به آنان، و ایجاد زیرساخت های مناسب است. همچنین، همکاری مثلث والدین-معلمان-مدارس نقشی حیاتی در بهبود کیفیت یادگیری مجازی ایفا می کند. این پژوهش پیشنهادهایی عملی برای سیاست گذاران آموزشی، مدارس، و خانواده ها ارائه می دهد تا بتوانند از فرصت های یادگیری مجازی بهره برداری کرده و موانع موجود را کاهش دهند. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که نقش والدین در یادگیری مجازی نه تنها یک ضرورت موقت در دوران پاندمی بود، بلکه به یک مولفه دائمی و اساسی در نظام آموزشی آینده تبدیل شده است که نیازمند توجه ویژه و برنامه ریزی منسجم است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مجازی ، نقش والدین ، آموزش از راه دور ، دوران پساکرونا ، شکاف دیجیتال ، مشارکت خانواده ، فناوری آموزشی