بررسی جایگاه برنامه های توانمندسازی در بهبود اثربخشی و کارایی معلمان

توانمندسازی معلمان به عنوان یکی از راهبردهای اساسی ارتقای کیفیت نظام های آموزشی، نقش تعیین کننده ای در افزایش اثربخشی و کارایی فرآیندهای یاددهی–یادگیری ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی جایگاه برنامه های توانمندسازی در بهبود اثربخشی و کارایی معلمان از طریق مرور و تحلیل پژوهش های انجام شده در این حوزه است. این مطالعه با رویکرد مروری و تحلیلی انجام شده و منابع علمی معتبر داخلی و خارجی منتشرشده در پایگاه های علمی مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که برنامه های توانمندسازی، در صورت طراحی نیازمحور، مشارکتی و مستمر، موجب افزایش خودکارآمدی، انگیزش شغلی، رضایت حرفه ای و تعهد سازمانی معلمان می شوند و به بهبود کیفیت تدریس، مدیریت کلاس و استفاده بهینه از منابع آموزشی می انجامند. همچنین نتایج حاکی از آن است که توانمندسازی معلمان می تواند به کاهش فرسودگی شغلی و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان به صورت غیرمستقیم منجر شود. در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه نظام مند به برنامه های توانمندسازی معلمان به عنوان یکی از ارکان توسعه پایدار نظام آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش پرورش ، نیروی انسانی ، معلمان ، توانمندسازی