طراحی مدل بهینه فعالیت های گروهی برای حداکثرسازی یادگیری فعال در کلاس درس

حرکت به سوی یادگیری فعال در نظام های آموزشی، ضرورت بازنگری در طراحی فعالیت های گروهی را بیش از پیش آشکار ساخته است. این پژوهش با هدف طراحی مدل بهینه فعالیت های گروهی که بتواند حداکثر یادگیری فعال را محقق سازد، به بررسی مولفه های کلیدی موثر در اثربخشی کار گروهی می پردازد. مطالعات نشان می دهد که فعالیت های گروهی که بر اساس اصول یادگیری فعال طراحی شده اند، تاثیر قابل توجهی بر عمق یادگیری، مسئولیت پذیری و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دارند. با این حال، چالش هایی مانند تشکیل نامناسب گروه ها، نابرابری در مشارکت اعضا و عدم هدایت صحیح معلمان، اغلب از تحقق کامل این پتانسیل جلوگیری می کند. این تحقیق با روش ترکیبی (کمی و کیفی) و با تحلیل داده های جمع آوری شده از کلاس های مختلف، به طراحی مدلی می پردازد که الزامات یادگیری فعال را با مولفه های کار گروهی موثر تلفیق می کند. یافته ها نشان می دهد که مدل پیشنهادی بر مبنای ارزیابی تشخیصی، تنوع مهارتی، تعریف نقش های پویا و بازخورد مستمر می تواند یادگیری فعال را تا ۴۵ درصد نسبت به روش های متداول بهبود بخشد. این مطالعه همچنین راهکارهایی عملی برای کاهش چالش های مذکور و حداکثرسازی اثربخشی یادگیری گروهی ارائه می کند. نتایج این پژوهش می تواند به معلمان در تسهیل یادگیری فعال و به برنامه ریزان آموزشی در طراحی فعالیت های گروهی کارآمد یاری رساند.

کلیدواژه ها:

فعالیت های گروهی ، یادگیری فعال ، مدل بهینه ، مشارکت دانش آموزی ، ارزیابی تشخیصی