پرورش مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان

خودتنظیمی به عنوان مجموعه ای از فرآیندهای شناختی، عاطفی و رفتاری، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی و یادگیری مادام العمر دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با هدف تبیین راهبردهای عملی پرورش این مهارت در محیط های آموزشی، به روش مروری-تحلیلی و با بررسی منابع معتبر داخلی و خارجی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که خودتنظیمی یک مهارت اکتسابی و قابل آموزش است که از طریق مداخلات هدفمند در ابعاد شناختی، انگیزشی و رفتاری قابل توسعه می باشد. طراحی تکالیف چالش برانگیز، آموزش مستقیم راهبردهای فراشناختی، ایجاد محیط های یادگیری حمایت گر و ارائه بازخورد سازنده، از جمله موثرترین روش های پرورش این توانایی هستند. در نتیجه، یکپارچه سازی نظام مند آموزش مهارت های خودتنظیمی در برنامه های درسی و توانمندسازی معلمان، ضرورتی انکارناپذیر برای نظام های آموزشی در تربیت دانش آموزانی خودراهبر و مسئولیت پذیر است.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی ، یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش