آموزش فراگیر و مدیریت تنوع در کلاس های درس: راهبردهایی برای شمولیت آموزشی

آموزش فراگیر (Inclusive Education) به عنوان یک پارادایم محوری در نظام های آموزشی مدرن، بر این اصل استوار است که تمام دانش آموزان، صرف نظر از توانایی ها، پیشینه های فرهنگی، زبانی یا ویژگی های فردی، حق دارند در محیط های یادگیری مشترک و با کیفیت بالا تحصیل کنند. این مقاله به تحلیل مبانی نظری، مزایای اثبات شده، و چالش های عملی اجرای آموزش فراگیر در کلاس های درس متنوع می پردازد. با تمرکز بر رویکردهای طراحی آموزشی جهانی (UDL) و تمایز در تدریس، راهکارهایی برای معلمان جهت مدیریت موثر تنوع و ایجاد فضایی حمایتی و غنی برای تمام یادگیرندگان ارائه می شود. تاکید بر این است که آموزش فراگیر نیازمند تغییرات سیستمی و توسعه حرفه ای مستمر معلمان است.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، تنوع یادگیری ، شمولیت آموزشی ، طراحی آموزشی جهانی (UDL) ، تمایز در تدریس