بررسی رابطه بین سبک فرزندپروری والدین و بروز پرخاشگری در دانش آموزان ابتدایی

دوران کودکی و سال های تحصیل در مقطع ابتدایی، حساس ترین مرحله برای شکل گیری شخصیت و الگوهای رفتاری در کودکان است. در میان عوامل متعدد موثر بر رفتار، خانواده و سبک فرزندپروری والدین نقشی انکارناپذیر در سلامت روان و سازگاری اجتماعی فرزندان ایفا می کنند. پرخاشگری به عنوان یکی از شایع ترین مشکلات رفتاری در مدارس، پیامدهای منفی فردی و اجتماعی گسترده ای دارد. هدف از انجام این مقاله، بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری و بروز پرخاشگری در دانش آموزان ابتدایی و شناسایی الگوهای تربیتی موثر در پیشگیری از این رفتارها است. این مطالعه به شیوه مروری و با استفاده از روش کتابخانه ای انجام شده است. نتایج بررسی های انجام شده نشان داد که سبک فرزندپروری مستبدانه (با کنترل شدید و تنبیه) و سبک سهل گیرانه (با عدم نظارت و حد و مرز) به طور معناداری با افزایش پرخاشگری در دانش آموزان مرتبط هستند. این سبک ها با ضعف در تنظیم هیجانات و یادگیری الگوهای خشونت، کودکان را به سمت رفتارهای تهاجمی سوق می دهند. در مقابل، سبک فرزندپروری مقتدرانه که ترکیبی از محبت بالا و نظارت منطقی است، به عنوان موثرترین عامل در کاهش پرخاشگری و افزایش رفتارهای سازگارانه شناخته شد. همچنین، متغیرهایی نظیر دلبستگی ایمن، مهارت های اجتماعی و حمایت عاطفی خانواده به عنوان عوامل میانجی در تقویت یا تضعیف این رابطه شناسایی گردیدند. بنابراین با توجه به تاثیر مستقیم و عمیق سبک فرزندپروری بر رفتار دانش آموزان، لازم است والدین با اصول تربیت مقتدرانه و مهارت های ارتباطی آشنا شوند. آموزش خانواده ها جهت پرهیز از روش های خشونت آمیز یا بی تفاوتی، و جایگزینی آن با رویکردهای مبتنی بر گفتگو، احترام و تعیین قوانین منطقی، می تواند راهکاری کارآمد برای کاهش پرخاشگری در مدارس و تربیت نسلی سالم و متعادل باشد.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، پرخاشگری ، دانش آموزان ابتدایی ، تربیت خانواده ، سبک مقتدرانه