بررسی اثربخشی ارزیابی تکوینی بر کیفیت تدریس و یادگیری در مدارس

در سال های اخیر، نظام های آموزشی با چالش اساسی بهبود کیفیت تدریس و یادگیری روبه رو بوده اند که در این میان، ارزشیابی تکوینی به عنوان یکی از موثرترین راهکارهای تحول آموزشی مطرح شده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر نظام ارزشیابی تکوینی بر ارتقای کیفیت تدریس معلمان و یادگیری دانش آموزان در محیط مدرسه انجام شده است. ارزشیابی تکوینی که مبتنی بر ارائه بازخورد مستمر، تشخیص نقاط قوت و ضعف یادگیری و اصلاح به موقع روش های تدریس است، در مقابل رویکردهای سنتی ارزشیابی که صرفا بر سنجش نهایی تاکید دارند، قرار می گیرد. مطالعات نشان می دهد این شیوه ارزشیابی با ایجاد تعامل پویا بین معلم و دانش آموز، فرصت های مناسبی را برای بهبود مستمر فرایند یاددهی-یادگیری فراهم می کند. با وجود مزایای اثبات شده، اجرای موثر این نظام با چالش هایی همچون نیاز به آموزش معلمان، تغییر نگرش ذینفعان آموزشی و محدودیت های ساختاری همراه است. این مقاله ضمن تحلیل تاثیرات ارزشیابی تکوینی بر کیفیت تدریس و یادگیری، راهکارهای عملی برای غلبه بر موانع موجود ارائه می دهد. یافته های این پژوهش می تواند به سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی در طراحی نظام های ارزشیابی اثربخش کمک نماید.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تکوینی ، کیفیت تدریس ، یادگیری اثربخش ، بازخورد آموزشی ، تحول مدرسه ای