تاثیر یادگیری ترکیبی بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه

یادگیری ترکیبی به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی که تلفیقی از روش های سنتی حضوری و آموزش الکترونیکی است، در سال های اخیر توجه فزاینده ای را به خود جلب کرده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر یادگیری ترکیبی بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شده است. انگیزش تحصیلی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موفقیت تحصیلی، نقش بسزایی در پیشرفت و یادگیری موثر دانش آموزان ایفا می کند. در عصر دیجیتال، نظام های آموزشی با چالش های متعددی در زمینه جلب و حفظ انگیزش یادگیرندگان مواجه هستند. یادگیری ترکیبی با بهره گیری از مزایای هر دو روش آموزش حضوری و مجازی، فرصت های جدیدی برای افزایش تعامل، انعطاف پذیری و شخصی سازی یادگیری فراهم می آورد. این پژوهش با استفاده از روش نیمه تجربی و طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، بر روی نمونه ای متشکل از ۱۲۰ دانش آموز دوره متوسطه اول و دوم در شهر تهران انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که یادگیری ترکیبی تاثیر معناداری بر افزایش انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان داشته است. یافته ها حاکی از آن است که دانش آموزانی که در محیط یادگیری ترکیبی آموزش دیدند، نسبت به گروه کنترل که تنها از روش سنتی استفاده کردند، میزان انگیزش تحصیلی بالاتری را نشان دادند. همچنین مشخص شد که عواملی چون تعامل بیشتر، دسترسی آسان تر به منابع، بازخورد فوری و امکان یادگیری خودتنظیم، نقش مهمی در افزایش انگیزش ایفا کرده اند. نتایج این پژوهش می تواند برای برنامه ریزان آموزشی، معلمان و سیاست گذاران نظام آموزش و پرورش مفید باشد تا با طراحی و اجرای مناسب برنامه های یادگیری ترکیبی، زمینه را برای بهبود انگیزش و در نتیجه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان دوره متوسطه ، آموزش الکترونیکی ، یادگیری خودتنظیم