آموزش مهارت های اجتماعی به دانش آموزان با استفاده از سیستم های هوش مصنوعی

در عصر تحول دیجیتال و گسترش فناوری های نوین، هوش مصنوعی به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای آموزشی در حال تغییر ماهیت یادگیری و تدریس است. این پژوهش با هدف بررسی کاربرد سیستم های هوش مصنوعی در آموزش مهارت های اجتماعی به دانش آموزان انجام شده است. مهارت های اجتماعی از جمله توانایی برقراری ارتباط موثر، همکاری، همدلی، حل تعارض و مدیریت هیجانات از ضروری ترین شایستگی هایی هستند که دانش آموزان برای موفقیت در زندگی شخصی، تحصیلی و حرفه ای نیاز دارند. با این حال، آموزش سنتی این مهارت ها با چالش هایی مانند محدودیت منابع، تفاوت های فردی دانش آموزان و نیاز به بازخورد فوری مواجه است.فناوری های هوش مصنوعی از جمله عوامل مجازی هوشمند، سیستم های آموزش تطبیقی، واقعیت مجازی، تحلیل احساسات و ربات های اجتماعی می توانند راه حل های نوآورانه ای برای این چالش ها ارائه دهند. این سیستم ها قادرند محیط های یادگیری شخصی سازی شده ایجاد کنند، موقعیت های اجتماعی واقعی را شبیه سازی نمایند، بازخورد آنی ارائه دهند و پیشرفت دانش آموزان را به صورت مداوم ارزیابی کنند.روش پژوهش حاضر ترکیبی (کمی-کیفی) با طرح شبه آزمایشی و مصاحبه های عمقی است. جامعه آماری شامل ۹۰ دانش آموز دوره متوسطه اول شهر تهران بود که به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب و در سه گروه آزمایش (آموزش با هوش مصنوعی)، گروه کنترل اول (آموزش سنتی) و گروه کنترل دوم (بدون مداخله) جایگزین شدند. برنامه مداخله ای شامل ۱۶ جلسه ۶۰ دقیقه ای بود که در آن از پلتفرم هوش مصنوعی چندوجهی استفاده شد.ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه مهارت های اجتماعی ماتسون، مقیاس کفایت اجتماعی، آزمون های عملکردی موقعیتی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. یافته های پژوهش نشان داد که استفاده از سیستم های هوش مصنوعی تاثیر معناداری بر بهبود مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارد. میانگین نمرات مهارت های اجتماعی در گروه آزمایش به طور معناداری نسبت به هر دو گروه کنترل افزایش یافت. دانش آموزانی که با سیستم های هوش مصنوعی آموزش دیدند، بهبود قابل توجهی در توانایی برقراری ارتباط، حل تعارض، همدلی و همکاری نشان دادند.تحلیل کیفی داده ها نشان داد که دانش آموزان محیط یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی را جذاب، تعاملی و بدون قضاوت می یابند. آنها احساس راحتی بیشتری برای تمرین مهارت ها در فضای مجازی داشتند و از بازخورد فوری و شخصی سازی شده استقبال کردند. همچنین، معلمان گزارش دادند که سیستم های هوش مصنوعی آنها را قادر می سازد تا توجه بیشتری به نیازهای فردی دانش آموزان داشته باشند و زمان بیشتری برای تعامل معنادار اختصاص دهند.پژوهش حاضر نشان می دهد که ادغام هوشمندانه فناوری های هوش مصنوعی در آموزش مهارت های اجتماعی می تواند یادگیری را تقویت کند، اما نقش معلمان و تعامل انسانی همچنان حیاتی است. ترکیب بهینه آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی با هدایت معلم و تعامل همسالان، موثرترین رویکرد برای توسعه مهارت های اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری تطبیقی ، فناوری آموزشی ، عوامل مجازی هوشمند ، واقعیت مجازی ، آموزش شخصی سازی شده