مروری بر پژوهش ها در زمینه تدریس دانش آموزان با نیازهای ویژه در کلاس های عادی: دستاوردها، چالش ها و راهکارها

آموزش فراگیر به عنوان رویکردی نوین در آموزش و پرورش، تلاش دارد تا دانش آموزان با نیازهای ویژه را در کنار همسالان عادی خود در محیط های آموزشی متداول پرورش دهد. این مقاله مروری با هدف بررسی جامع پژوهش های انجام شده در حوزه تدریس برای دانش آموزان با نیازهای ویژه در کلاس های عادی صورت گرفته است. روش پژوهش حاضر، مرور نظام مند مطالعات منتشر شده در پایگاه های علمی معتبر بین المللی با تمرکز بر مقالات پنج سال اخیر می باشد. یافته های این مرور نشان می دهد که آموزش فراگیر می تواند منجر به بهبود عملکرد تحصیلی، توسعه مهارت های اجتماعی و افزایش حس تعلق در دانش آموزان با نیازهای ویژه شود. همچنین، این رویکرد به کاهش کلیشه ها و تقویت نگرش مثبت در میان دانش آموزان عادی کمک می کند. با این حال، چالش هایی نظیر کمبود منابع مادی و انسانی، ضعف آموزش معلمان، عدم انعطاف پذیری نظام آموزشی و نگرش های منفی اجتماعی، اجرای موفق این رویکرد را با دشواری مواجه می سازد. راهکارهایی چون آموزش حرفه ای معلمان، بهره گیری از روش های تدریس متمایز، طراحی جامع آموزشی، استفاده از فناوری های کمکی، همکاری بین رشته ای تیم آموزشی و شیوه های ارزیابی انعطاف پذیر، می توانند در افزایش اثربخشی آموزش فراگیر موثر باشند. نتایج این مرور به طور ویژه بر ضرورت تغییر در سیاست گذاری های آموزشی، بازنگری در برنامه های تربیت معلم و توسعه منابع و زیرساخت های حمایتی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، کلاس های عادی ، تدریس متمایز ، حمایت آموزشی مقدمه (۱۵۰۰ کلمه)