فناوری در آموزش دانش آموزان با اختلال طیف اوتیسم: مرور نظام مند پژوهش های اخیر

هدف پژوهش حاضر، مروری جامع بر پژوهش های انجام شده در زمینه کاربرد فناوری های نوین در آموزش دانش آموزان با اختلال طیف اوتیسم است. این مطالعه با روش مرور نظام مند ادبیات پژوهشی، به بررسی و ترکیب یافته های مطالعات منتشر شده در پنج سال اخیر پرداخته است. جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر، منجر به شناسایی و بررسی بیش از ۵۰ مقاله علمی-پژوهشی شد. یافته ها نشان می دهد فناوری های آموزشی شامل واقعیت مجازی، واقعیت افزوده، آموزش به کمک رایانه و برنامه های کاربردی موبایل، تاثیر قابل توجهی در بهبود مهارت های اجتماعی، ارتباطی و شناختی دانش آموزان با اختلال طیف اوتیسم داشته اند. پژوهش ها نشان می دهند که استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی می تواند انگیزه یادگیری را افزایش داده و محیط های یادگیری انعطاف پذیر و قابل شخصی سازی ایجاد کند. همچنین، استفاده از فناوری در مداخلات آموزشی، چالش هایی نظیر وابستگی به نمایشگر، محدودیت دسترسی و انتقال مهارت ها به محیط های واقعی را نیز به همراه دارد. این پژوهش با ارائه چارچوبی جامع از کاربردهای فناوری، رویکردهای نوآورانه و ملاحظات اخلاقی در آموزش دانش آموزان با اختلال طیف اوتیسم، زمینه را برای بهره گیری موثرتر از فناوری های نوین در محیط های آموزشی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اوتیسم ، فناوری های آموزشی ، واقعیت مجازی ، آموزش به کمک رایانه ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری الکترونیکی