مروری بر پژوهش های مرتبط با اختلال یادگیری غیرکلامی: چالش ها، تشخیص و مداخلات

اختلال یادگیری غیرکلامی (NVLD) یکی از اختلالات عصبی-تحولی است که با مشکلات در مهارت های غیرکلامی، پردازش فضایی-دیداری و تعاملات اجتماعی مشخص می شود. این مقاله مروری با هدف بررسی جامع پژوهش های موجود در زمینه NVLD، شناسایی چالش های تشخیصی، ابزارهای ارزیابی، مبانی عصب شناختی و مداخلات موثر انجام شده است. با استفاده از روش مرور نظام مند، پژوهش های منتشر شده طی دو دهه اخیر، مورد بررسی قرار گرفته و یافته های کلیدی استخراج شده اند. نتایج نشان می دهد که NVLD علی رغم تاثیرات قابل توجه بر عملکرد تحصیلی و اجتماعی، هنوز به عنوان یک اختلال مجزا در DSM-۵ به رسمیت شناخته نشده است. پژوهش های اخیر نشان می دهند که الگوهای متمایز ارتباطی مغزی، به ویژه در نیمکره راست و ارتباطات کالوسال، ممکن است زیربنای نشانه های NVLD باشند. رویکردهای تشخیصی چندبعدی شامل ارزیابی های عصب روان شناختی، تصویربرداری عصبی و مقیاس های رفتاری، دقت تشخیصی را افزایش می دهند. مداخلات موثر شامل آموزش مهارت های فضایی-دیداری، برنامه های مهارت های اجتماعی و درمان های شناختی-رفتاری است. یافته ها اهمیت تشخیص زودهنگام و رویکرد چندرشته ای در مدیریت NVLD را برجسته می کنند. همچنین، ضرورت پژوهش های طولی بیشتر برای درک بهتر مسیر تحولی NVLD و اثربخشی مداخلات در طول زمان مشخص شده است.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری غیرکلامی ، مهارت های فضایی-دیداری ، تعاملات اجتماعی ، ارزیابی عصب روان شناختی ، مداخلات آموزشی مقدمه