مروری بر پژوهش های تدریس تفکر انتقادی در علوم انسانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع مطالعات مرتبط با تدریس تفکر انتقادی در حوزه علوم انسانی انجام شده است. این مقاله مروری، روش های پژوهشی، راهبردهای آموزشی و شیوه های ارزیابی تفکر انتقادی در آموزش علوم انسانی را مورد بررسی قرار می دهد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که رویکردهای کیفی و اکتشافی، بررسی های تاریخی-نظری و چارچوب های سازنده گرایی، پرکاربردترین روش های پژوهشی در این حوزه هستند. همچنین، استدلال ورزی، پرسشگری، یادگیری مبتنی بر تحقیق و بهره گیری از متون ادبی به عنوان راهبردهای موثر آموزشی شناسایی شده اند. چالش های اصلی در این حوزه شامل ناهماهنگی بین روش های نوآورانه تدریس و شیوه های سنتی ارزیابی، فقدان روش های ارزیابی اصیل و جامع، و پیاده سازی ناهمگون رویکردهای سازنده گرایی در محیط های آموزشی مختلف است. این پژوهش بر ضرورت توسعه رویکردهای چندوجهی در آموزش تفکر انتقادی تاکید می کند که تلفیقی از روش های آموزشی مبتنی بر پژوهش، شیوه های ارزیابی متنوع و تعهد به پرورش تحقیق باز را در بر می گیرد.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، علوم انسانی ، روش های تدریس ، ارزیابی ، سازنده گرایی مقدمه