تدریس مبتنی بر شواهد: مروری بر رویکردها، تاثیرات و چالش ها

تدریس مبتنی بر شواهد (EBT) به عنوان رویکردی نوین در عرصه آموزش، به کاربرد روش های آموزشی می پردازد که بر پایه پژوهش های علمی دقیق و شواهد تجربی استوار شده اند. این مقاله مروری با هدف بررسی جامع پژوهش های انجام شده در زمینه تدریس مبتنی بر شواهد، به تحلیل چارچوب های نظری، روش شناسی و اثربخشی این رویکرد می پردازد. با بهره گیری از روش مرور نظام مند و فراتحلیل مطالعات منتشر شده در نشریات معتبر علمی، یافته های این پژوهش نشان می دهد که کاربست روش های مبتنی بر شواهد به طور معناداری به بهبود پیامدهای یادگیری، افزایش انگیزه و مشارکت فراگیران می انجامد (هتی و دیک، ۲۰۱۸). علی رغم مزایای آشکار، چالش هایی از جمله دسترسی محدود معلمان به پژوهش های اولیه، تفاوت های فرهنگی و زمینه ای، و بحث پیرامون ماهیت شواهد معتبر در زمینه آموزش وجود دارد. این مقاله همچنین مدل های اجرایی موفق تدریس مبتنی بر شواهد، مسیرهای ادغام آن در برنامه های تربیت معلم، و پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی را ارائه می کند. نتایج این مرور می تواند به سیاست گذاران آموزشی، مدرسان و پژوهشگران در جهت تسهیل پیاده سازی راهبردهای موثر و علمی در محیط های آموزشی کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر شواهد ، اثربخشی آموزشی ، روش های علمی تدریس ، توسعه حرفه ای معلمان ، رویکردهای آموزشی نوین مقدمه