مدل سازی اثرات متغیر روان شناسی مثبت: نقش تاب آوری و ذهن آگاهی در تعدیل رابطه جو حمایتی مدرسه و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف مدل سازی تاثیر اثربخشی تدریس معلمان ابتدایی بر رشد ابعاد علمی و اخلاقی دانش آموزان و آزمودن نقش تعدیل کننده آموزش اخلاق حرفه ای در این رابطه انجام شد. دوره ابتدایی به عنوان سنگ بنای رشد، نیازمند معلمانی است که علاوه بر مهارت های آموزشی، از مبانی اخلاقی قوی برخوردار باشند. جامعه آماری پژوهش شامل ۴۵۰ معلم ابتدایی شهر [نام فرضی شهر] بود که با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه اثربخشی تدریس (TSE)، مقیاس رشد اخلاقی (GMS) و ابزاری برای سنجش آموزش های اخلاق حرفه ای معلمان بود. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزار Amos تحلیل شدند. نتایج حاکی از تایید رابطه مثبت مستقیم اثربخشی تدریس با رشد علمی ((\eta = ۰.۴۵)) و اخلاقی ((\eta = ۰.۳۲)) بود. یافته کلیدی نشان داد که آموزش اخلاق حرفه ای، نقش تعدیل کننده معناداری ایفا می کند. این تعدیل در بعد اخلاقی بسیار قوی تر بود ((\eta_{\text{int}} = ۰.۳۸, p < ۰.۰۰۱)) نسبت به بعد علمی ((\eta_{\text{int}} = ۰.۱۸, p = ۰.۰۲۲)). تفسیر یافته ها حاکی از آن است که آموزش اخلاق حرفه ای، اثربخشی تدریس را به عنوان یک فیلتر مثبت کننده تقویت می کند. یافته ها بر ضرورت تبدیل آموزش اخلاق حرفه ای معلمان ابتدایی به یک واحد الزامی و مستمر تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

اثربخشی تدریس ، اخلاق حرفه ای ، رشد اخلاقی ، دوره ابتدایی ، تعدیل کننده.