رابطه سلامت روان با انگیزش تحصیلی دانش آموزان

در این پژوهش علمی-پژوهشی به بررسی رابطه سلامت روان با انگیزش تحصیلی دانش آموزان پرداخته می شود. مسئله اصلی این پژوهش، تبیین این است که چگونه سلامت روانی دانش آموزان می تواند بر انگیزش تحصیلی آن ها اثرگذار باشد و به چه میزان سطح سلامت روان با ابعاد انگیزش تحصیلی از جمله میل به تکلیف، هدف مندی، انگیزه درونی و انگیزه برون فکنی ارتباط دارد. اهمیت موضوع از آن روست که سلامت روانی، به ویژه در دوره نوجوانی، با بسیاری از جنبه های فرایند یادگیری و سازگاری اجتماعی و تحصیلی تلاقی پیدا می کند و می تواند به عنوان پیش شرط یا کاتالیزور انگیزش تحصیلی عمل نماید. هدف کلی این پژوهش بررسی همبستگی ها و جهت گیری های رابطه بین سلامت روان و انگیزش تحصیلی است تا با ارائه تصویری روشن از سازوکارهای ارتباطی، راهبردهای آموزشی و مداخله ای کارآمد پیشنهاد شود. روش کلی پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است و داده ها به طور عمده از طریق مرور منابع و تحلیل تحلیل های موجود در حوزه سلامت روان و انگیزش تحصیلی گردآوری و تبیین می شوند. یافته های کلیدی نشان می دهد که سلامت روانی مطلوب یا بهبود یافته با سطح بالاتری از انگیزش تحصیلی همراه است و فرایندهای حمایتی و ارتقاء سلامت روان از طریق خانواده، مدرسه و جامعه آموزشی می تواند به تقویت انگیزش درونی، هدف مندی تحصیلی و کاهش انگیزه های منفی یا کمبودهای انگیزشی منجر شود. نتیجه گیری کلی از این پژوهش نشان می دهد که بهبود سلامت روان دانش آموزان می تواند به ارتقاء انگیزش تحصیلی و کارایی آموزشی منجر شود و به عنوان یک مولفه کلیدی در طراحی سیاست های آموزشی و مداخلات مدرسه محور در نظر گرفته شود. از محدودیت های پژوهش می توان به تمرکز بر مرور و تحلیل منابع موجود به جای انجام پژوهش میدانی اشاره کرد و پیشنهاد می شود در پژوهش های آتی، هم زمانی و علیت با رویکردهای طولی مورد بررسی قرار گیرد تا دید دقیق تری از روند تغییرات سلامت روان و انگیزش تحصیلی در طول سال های تحصیلی به دست آید. مدل مفهومی پیشنهادی، با درنظر گرفتن نقش میانجی و تعدیل کننده های احتمالی مانند حمایت اجتماعی، هوش هیجانی، خودکارآمدی تحصیلی و محیط مدرسه، می تواند به طراحی مداخلات هدفمند کمک کند.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، سلامت روان ، دانش آموزان ، تحلیل رابطه ، مداخلات آموزشی