اثربخشی درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر اضطراب و استرس ادراک شده و جهتگیری زندگی بیماران مبتلا به ویتیلیگو

این تحقیق با هدف اثربخشی درمان کاهش استرس منتنی بر ذهن آگاهی بر اضطراب و استرس ادراک شده و جهتگیری زندگی بیماران مبتلا به ویتیلیگو در شهر کرمان بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و پیش آزمون ، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه بیماران (۱۳۰ نفر) مبتلا به ویتیلیگو بودند که به درمانگاه های دولتی شهر کرمان مراجعه کرده بودند. روش نمونه گیری هدفمند بود. از جامعه آماری ۴۰ نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند.(هر گروه ۲۰ نفر). گروه آزمایش در هشت جلسه درمان کاهش استرس منتنی بر ذهن آگاهی شرکت کردند. گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. آزمودنی ها قبل و بعد از آموزش به پرسشنامه های استرس ادراک شده کوهن (۱۹۸۳) پر س شنامه جهتگیری زندگی شییر و کارور(۱۹۸۵) پر س شنامه ا ضطراب بک (۱۹۸۸) پا سخ دادند. داده ها با ا ستفاده از روش کوواریانس تحلیل شد. نتایج ن شان داد که درمان کاهش ا سترس منتنی بر ذهن آگاهی اضطراب و استرس ادراک شده را کاهش و خوش بینی را افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، اضطراب ، استرس ادراک شده ، جهتگیری زندگی