مدیریت رفتار در کلاس درس با رویکرد رفتارگرایی

مدیریت رفتار در کلاس درس یکی از عوامل اساسی در تضمین کیفیت یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. رویکرد رفتارگرایی با تاکید بر رفتارهای قابل مشاهده و پیامدهای آن، چارچوبی علمی و کاربردی برای هدایت، اصلاح و تثبیت رفتارهای دانش آموزان ارائه می دهد. این مقاله به صورت مروری–ترویجی به بررسی اصول رفتارگرایی در مدیریت رفتار کلاس، نقش معلم، ابزارها و روش های رفتاری، و تاثیر آن بر پیامدهای آموزشی می پردازد. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از تقویت مثبت، شکل دهی رفتار، خاموشی و بازخورد فوری می تواند موجب افزایش نظم، تمرکز، مشارکت فعال و انگیزش دانش آموزان شود و به بهبود عملکرد تحصیلی و کیفیت تعامل آموزشی منجر گردد. با وجود مزایای قابل توجه، محدودیت هایی مانند توجه کمتر به انگیزش درونی و احتمال وابستگی به پاداش های بیرونی نیز وجود دارد که استفاده متعادل و همراه با سایر رویکردهای آموزشی را ضروری می سازد. این مقاله نشان می دهد که مدیریت رفتار کلاس با رویکرد رفتارگرایی، ابزاری موثر برای ایجاد محیط یادگیری منظم، پیش بینی پذیر و سازنده است و می تواند نقش مهمی در ارتقای پیامدهای آموزشی و رشد مهارت های خودنظم دهی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت رفتار ، رفتارگرایی ، کلاس درس ، تقویت مثبت ، یادگیری ، بازخورد ، نظم کلاسی