واکاوی دلایل بی علاقگی دانش آموزان به درس ریاضی؛ یک مطالعه کیفی

هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل ریشه های کیفی بی علاقگی دانش آموزان نسبت به درس ریاضی در بافتار آموزشی نوین است. ریاضیات علی رغم اهمیت راهبردی در توسعه شناختی، برای بسیاری از دانش آموزان به منزله یک «تروما یا اضطراب مداوم» ادراک می شود. یافته های این مطالعه که بر اساس مصاحبه های عمیق و تحلیل محتوا استخراج شده، نشان می دهد که بی علاقگی دانش آموزان محصول تلاقی سه عامل «انتزاعی بودن مفرط محتوا»، «اضطراب تحمیلی از سوی مربی و والدین» و «فقدان پیوند میان ریاضیات و زیست جهان دانش آموز» است. نتایج بر لزوم تغییر رویکرد از محاسبات صرف به سمت «ریاضیات انسانی و کشفی» تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ریاضی ، یادگیری کیفی ، بی علاقگی تحصیلی ، آموزش ریاضی ، رشد شناختی.