شناسایی موانع برقراری ارتباط موثر میان والدین و مربیان مدرسه از دیدگاه والدین

تعامل میان خانه و مدرسه یکی از ارکان کلیدی در پیشرفت تحصیلی و رشد اجتماعی دانش آموزان محسوب می شود؛ با این حال، شواهد نشان می دهد که این رابطه با چالش های متعددی از منظر والدین روبروست. پژوهش حاضر با هدف واکاوی موانع ساختاری و روان شناختی در تعاملات کانون خانواده و نهاد مدرسه تدوین شده است. یافته های مستخرج از مبانی نظری و پیشینه پژوهشی حاکی از آن است که عواملی نظیر صلبیت بوروکراسی آموزشی، ناهماهنگی زمانی، نابرابری در توازن قدرت نمادین و وجود هژمونی دانش تخصصی مربیان، از جدی ترین سدهای مشارکت والدین محسوب می شوند. علاوه بر این، شکاف های فرهنگی و سوءتفاهم های ناشی از ارتباطات در فضای مجازی، به فرسودگی این پیوند دامن زده است. نتایج برگردانده از دیدگاه اولیا نشان می دهد که برای گذار از ارتباط صوری به مشارکت واقعی، بازنگری در الگوهای ارتقای سرمایه اجتماعی و تعدیل نگرش های سنتی مربیان ضرورتی انکارناپذیر است.

کلیدواژه ها:

تعامل خانه و مدرسه ، مشارکت والدین ، موانع ساختاری ، توازن قدرت ، سرمایه فرهنگی.