نقش آموزش جغرافیا در تقویت هویت مکانی و احساس تعلق به سرزمین در دانش آموزان

آموزش جغرافیا تنها به انتقال دانش درباره پدیده های طبیعی و انسانی محدود نمی شود، بلکه نقش مهمی در شکل گیری هویت مکانی و احساس تعلق دانش آموزان به سرزمین ایفا می کند. هویت مکانی به عنوان بخشی از هویت فردی و اجتماعی، درک انسان از مکان زندگی، تاریخ، فرهنگ و ویژگی های محیطی آن را شامل می شود. در عصر جهانی شدن و گسترش رسانه های نوین، خطر گسست دانش آموزان از محیط زندگی و تضعیف احساس تعلق به سرزمین افزایش یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش جغرافیا در تقویت هویت مکانی و احساس تعلق به سرزمین در دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل دیدگاه های صاحب نظران صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که آموزش هدفمند جغرافیا می تواند با معرفی ویژگی های طبیعی، فرهنگی و انسانی مکان ها، به تقویت هویت مکانی، افزایش مسئولیت پذیری اجتماعی و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به محیط زندگی منجر شود. نتایج پژوهش بر ضرورت توجه بیشتر به ابعاد هویتی و فرهنگی جغرافیا در برنامه های درسی تاکید دارد.