بررسی تاثیر برنامه ریزی آموزشی معاون بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر برنامه ریزی آموزشی معاون بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مدارس ابتدایی ناحیه سه شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معاونان آموزشی، مدیران و معلمان مدارس ابتدایی ناحیه سه کرمانشاه بود که از میان آنان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، نمونه ای متناسب انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه برنامه ریزی آموزشی معاون و فرم ثبت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود که روایی آن ها با نظر متخصصان تایید و پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب به دست آمد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و به کمک نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد. نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین برنامه ریزی آموزشی معاون و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که برنامه ریزی آموزشی معاون، به ویژه در ابعاد هماهنگی برنامه های درسی، نظارت آموزشی و حمایت از معلمان، توان پیش بینی معناداری برای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که تقویت نقش برنامه ریزی آموزشی معاونان مدارس ابتدایی می تواند به بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزشی ، معاون آموزشی ، پیشرفت تحصیلی