بررسی تاثیر کلاس معکوس بر تعامل معلم و دانش آموز و یادگیری فعال

تحولات آموزشی ناشی از پیشرفت فناوری های دیجیتال، زمینه ساز ظهور رویکردهای نوین تدریس شده است که هدف آن ها افزایش مشارکت یادگیرندگان و ارتقای کیفیت یادگیری است. یکی از این رویکردهای نوآورانه، مدل کلاس معکوس است که در آن ارائه محتوای آموزشی به خارج از کلاس منتقل شده و زمان حضور در کلاس به فعالیت های تعاملی، بحث گروهی و حل مسئله اختصاص می یابد. این تغییر ساختاری، نقش معلم را از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری فعال تبدیل می کند و فرصت های بیشتری برای تعامل سازنده میان معلم و دانش آموز فراهم می سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کلاس معکوس بر میزان تعامل آموزشی و توسعه یادگیری فعال انجام شده است. این مطالعه تلاش می کند نشان دهد که چگونه استفاده از محتوای پیش آموزشی دیجیتال و فعالیت های مشارکتی در کلاس می تواند مشارکت شناختی، انگیزشی و رفتاری دانش آموزان را افزایش دهد. نتایج پژوهش های پیشین نشان می دهد کلاس معکوس موجب بهبود تعاملات کلاسی، افزایش مسئولیت پذیری یادگیرندگان و تعمیق درک مفاهیم آموزشی می شود. همچنین این رویکرد با ایجاد فضای یادگیری پویا، امکان پاسخ گویی به تفاوت های فردی و تقویت مهارت های تفکر انتقادی را فراهم می آورد. یافته های این پژوهش می تواند مبنایی برای توسعه روش های تدریس فعال و ارتقای کیفیت فرایند آموزش در نظام های آموزشی باشد.