بازآفرینی یادگیری با همگرایی روانشناسی تربیتی و روشهای نوآوران ه

بهبود یادگیری دانش آموزان امروزی مستلزم ایجاد محیط های آموزشی است که هم انگیزه بخش باشند و هم یادگیری فعال و عمیق را تقویت کنند. روان شناسی تربیتی با مطالعه فرایندهای شناختی، هیجانی و انگیزشی یادگیرندگان، امکان طراحی تدریس متناسب با نیازها و توانمندی های فردی دانش آموزان را فراهم می کند و معلمان را در ایجاد تجربه های یادگیری موثر هدایت می کند. در مقابل، نوآوری در تدریس شامل بهره گیری از فناوری های آموزشی، روش های یادگیری مشارکتی، فعالیت های خلاقانه و بازی های آموزشی است که محیط کلاس را جذاب، پویا و انعطاف پذیر می کند و باعث تثبیت یادگیری و تقویت مهارت های تفکر انتقادی و خلاقیت دانش آموزان می شود. پژوهش ها نشان می دهند که تلفیق این دو حوزه، هم ارتقای عملکرد تحصیلی و هم توسعه مهارت های اجتماعی، خودتنظیمی و انگیزه یادگیری را به همراه دارد. این مقاله با بررسی نظریه ها و یافته های تجربی، راهکارهایی عملی ارائه می دهد تا معلمان و مدیران آموزشی بتوانند کلاس های یادگیری حمایتی، خلاق و نوآورانه ایجاد کنند و فرایند یاددهی–یادگیری را بهبود بخشند.واژگان کلیدی: روان شناسی تربیتی، نوآوری در تدریس، یادگیری فعال