تربیت دیجیتال؛ضرورت جدید در نظام آموزشی امروز

در عصر حاضر، ظهور فناوری های نوین ارتباطی و اطلاعاتی، ساختارهای سنتی آموزش و پرورش را دگرگون کرده و پارادایم جدیدی را تحت عنوان «زیست بوم دیجیتال» پدید آورده است. این تحول بنیادین، مفهوم جدیدی به نام «تربیت دیجیتال» را به ادبیات تربیتی افزوده است که فراتر از مهارت های کار با ابزار، به اخلاق، هویت و سبک زندگی در فضای مجازی می پردازد. مقاله حاضر با هدف بررسی ضرورت، ابعاد و چالش های تربیت دیجیتال در نظام آموزشی ایران تدوین شده است. در این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ضمن تبیین مبانی نظری، به نقش خانواده و مدرسه به عنوان دو نهاد اصلی جامعه پذیری پرداخته می شود. یافته ها نشان می دهد که شکاف دیجیتالی میان نسل ها و فقدان الگوی بومی تربیت رسانه ای، چالش های عمده ای نظیر اعتیاد اینترنتی، قلدری سایبری و بحران هویت را ایجاد کرده است. راهکار اصلی، گذار از رویکرد «منع و فیلترینگ» به رویکرد «توانمندسازی و ایمن سازی هوشمند» است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:تربیت دیجیتال ، سواد رسانه ای ، نظام آموزشی ، خانواده ، شهروندی دیجیتال ، فضای مجازی ، یادگیری الکترونیکی