بررسی تاثیر سبک رهبری آموزشی معلم بر انگیزش پیشرفت و یادگیری پایدار دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش و میزان تاثیر سبک رهبری آموزشی معلم بر انگیزش پیشرفت و یادگیری پایدار دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر ایلام با رویکرد توصیفی-همبستگی و مبتنی بر روش پیمایشی مقطعی انجام گردید متغیر مستقل پژوهش سبک رهبری آموزشی معلم، متغیر میانجی انگیزش پیشرفت، و متغیر وابسته یادگیری پایدار بود جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های دهم تا دوازدهم مدارس دولتی و غیردولتی شهر ایلام در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ با برآورد اولیه حدود ۱۰,۰۰۰ نفر تعیین شد حجم نمونه بر اساس جدول مورگان برای جامعه بزرگ با سطح اطمینان ۹۵% و خطای ۵% به صورت دقیق ۳۷۳ نفر برآورد گردید که با لحاظ کردن افت نمونه، حجم نمونه نهایی ۴۰۰ دانش آموز در نظر گرفته شد نمونه گیری با استفاده از روش خوشه ای چندمرحله ای انجام شد به این صورت که ابتدا مناطق آموزشی و سپس مدارس (با در نظر گرفتن نمایندگی مدارس دولتی و غیردولتی) به صورت تصادفی انتخاب و در نهایت دانش آموزان از پایه های هفتم تا نهم به صورت متناسب انتخاب شدند داده ها با استفاده از سه ابزار استاندارد و معتبر جمع آوری شدند: پرسشنامه سبک رهبری آموزشی معلمان ، و مقیاس یادگیری پایدار و پرسشنامه انگیزش پیشرفت تحلیل فرضیه ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با نرم افزار AMOS صورت گرفت نتایج تحلیل مسیر نشان داد سبک رهبری آموزشی تاثیر مستقیم معناداری بر یادگیری پایدار دارد( (p<۰.۰۱, β =۰.۴۸، η۲η۲=۰.۵۵) ) همچنین، تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش پیشرفت مشاهده شد( (p<۰.۰۱, β =۰.۵۵، η۲η۲=۰.۶۲) مهم تر از آن، نقش میانجی انگیزش پیشرفت در مسیر بین رهبری آموزشی و یادگیری پایدار مورد تایید قرار گرفت (p<۰.۰۱β=۰.۳۰) یافته ها به طور کلی تایید می کنند که سبک رهبری آموزشی موثر معلمان از طریق ارتقاء سطح انگیزش دانش آموزان، به طور غیرمستقیم و مستقیم منجر به تقویت یادگیری پایدار در آن ها می گردد، که این نتایج با مدل های نوین یادگیری و نتایج پژوهش های مرتبط با رهبری تحول آفرین همخوانی کامل دارد.

کلیدواژه ها:

سبک رهبری آموزشی معلم ، انگیزش پیشرفت ، یادگیری پایدار