تاثیر سبک رهبری آموزشی آموزگار ابتدایی بر مسئولیت پذیری و خودنظم دهی تحصیلی دانش آموزان

رهبری آموزشی آموزگار ابتدایی نقش مهمی در شکل گیری رفتارهای تحصیلی و رشد مهارت های فردی دانش آموزان دارد. مسئولیت پذیری و خودنظم دهی تحصیلی از جمله مهارت های اساسی هستند که پایه های موفقیت تحصیلی و رشد شخصیتی دانش آموزان را در دوره ابتدایی شکل می دهند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر سبک رهبری آموزشی آموزگار ابتدایی بر تقویت مسئولیت پذیری و خودنظم دهی تحصیلی دانش آموزان است. پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و تحلیلی و به شیوه کتابخانه ای انجام شده و با بررسی و تحلیل مفاهیم نظری و یافته های مطالعات مرتبط، به تبیین نقش سبک های مختلف رهبری آموزشی در فرآیند یاددهی و یادگیری پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک های رهبری مشارکتی و حمایتی، با ایجاد فضای تعاملی، انگیزه بخش و حمایت گر، بیشترین تاثیر را بر افزایش مسئولیت پذیری و خودنظم دهی تحصیلی دانش آموزان دارند، در حالی که سبک های اقتدارگرا می توانند موجب کاهش انگیزه درونی و وابستگی بیش از حد دانش آموزان به هدایت آموزگار شوند. نتایج پژوهش بر اهمیت انتخاب آگاهانه سبک رهبری آموزشی و نقش آن در پرورش دانش آموزانی مستقل، مسئول و توانمند تاکید دارد و می تواند راهنمایی کاربردی برای آموزگاران و دست اندرکاران آموزش ابتدایی در جهت ارتقای کیفیت فرآیند یادگیری باشد.

کلیدواژه ها:

: سبک رهبری آموزشی ، آموزگار ابتدایی ، مسئولیت پذیری تحصیلی ، خودنظم دهی تحصیلی ، مهارت های تحصیلی