پرورش مهارت های علمی و فناوری دانش آموزان از طریق ترکیب روش های تدریس فعال و هوش مصنوعی

نظام آموزشی معاصر نیازمند رویکردهایی نوآورانه است که بتواند دانش آموزان را برای زیستن، یادگیری و کارکردن در جامعه ای پیچیده، فناورمحور و مبتنی بر دانش آماده سازد. در این میان، پرورش مهارت های علمی و فناوری به عنوان یکی از اهداف کلیدی آموزش نوین، نقش تعیین کننده ای در توانمندسازی دانش آموزان برای مواجهه با مسائل واقعی، حل مسئله، تفکر انتقادی، خلاقیت و یادگیری ایفا می کند. روش پژوهش حاضر، مروری نظام مند و تحلیلی است. بدین منظور، ابتدا با استفاده از کلیدواژه هایی نظیر «روش های تدریس فعال»، «هوش مصنوعی در آموزش»، «مهارت های علمی»، «مهارت های فناوری»، «یادگیری مبتنی بر پروژه»، «یادگیری شخصی سازی شده» و «آموزش هوشمند»، پایگاه های اطلاعاتی معتبر علمی مورد جست وجو قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که ترکیب روش های تدریس فعال و هوش مصنوعی می تواند تاثیرات مثبت و معناداری بر پرورش مهارت های علمی و فناوری دانش آموزان داشته باشد. ازمنظر مهارت های علمی، این ترکیب موجب تقویت توانایی هایی نظیر مشاهده دقیق، فرضیه سازی، طراحی آزمایش، تحلیل داده ها، استدلال علمی و نتیجه گیری منطقی می شود. استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی درکنار فعالیت های عملی و پروژه محور، به دانش آموزان امکان می دهد تا مفاهیم علمی را در موقعیت های واقعی یا شبیه سازی شده تجربه کنند و ازطریق بازخوردهای هوشمند، درک عمیق تری از فرایندهای علمی بدست آورند. ازسوی دیگر، درحوزه مهارت های فناوری، نتایج نشان می دهد که بهره گیری از هوش مصنوعی درچارچوب تدریس فعال، موجب ارتقا سواد دیجیتال، توانایی کار با فناوری های نوین، مهارت های برنامه نویسی، تحلیل داده، تفکر الگوریتمی و درک مفاهیم پایه هوش مصنوعی در دانش آموزان می شود. هنگامی که دانش آموزان در فعالیت های یادگیری مبتنی بر پروژه یا حل مسئله، از ابزارهای هوشمند استفاده می کنند، نه تنها به مصرف کننده فناوری تبدیل نمی شوند، بلکه نقش تولیدکننده و طراح راه حل های فناورانه را نیز تجربه می کنند. این امر می تواند نگرش آنان را نسبت به فناوری از استفاده سطحی به درک عمیق و کاربردی تغییر دهد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، هوش مصنوعی در آموزش ، مهارت های علمی ، مهارت های فناوری ، یادگیری هوشمند