نقش برنامه های تربیتی در تقویت مهارت های اجتماعی و همدلی میان دانش آموزان

این پژوهش به بررسی نقش برنامه های تربیتی در تقویت مهارت های اجتماعی و همدلی دانش آموزان می پردازد. با مرور نظام مند منابع کتابخانه ای و تحلیل کیفی متون، مشخص شد که برنامه های تربیتی ساختارمند که آموزش صریح مهارت های اجتماعی را با فرصت های تجربی و تعاملی (نقش آفرینی، پروژه های گروهی و فعالیت های داوطلبانه) ترکیب می کنند، به شکل موثری توانمندی های بین فردی دانش آموزان را تقویت می کنند. سه عامل کلیدی در اثربخشی این برنامه ها شناسایی شد: آموزش مستقیم مهارت ها، فراهم سازی موقعیت های عملی برای تمرین و تجربه، و پشتیبانی و مدل سازی رفتارهای همدلانه توسط معلمان و خانواده. همچنین یافته ها نشان می دهد کیفیت اجرا—شامل آموزش مربیان، هماهنگی مدرسه و خانواده و ایجاد فضای مدرسه ای امن و حمایتگر—نقش تعیین کننده ای در تداوم و عمق اثرات دارد. برای تضمین پایداری نتایج، این پژوهش بر لزوم طراحی برنامه های تربیتی مبتنی بر شواهد، همراه با سازوکارهای پایش و ارزیابی مستمر و توجه به زمینه های فرهنگی و تفاوت های فردی تاکید می کند. در نهایت، ادغام نظام مند آموزش مهارت های اجتماعی در برنامه درسی، به همراه آموزش معلمان، مشارکت خانواده و ارزیابی مناسب، به عنوان راهبردی راهبردی برای تربیت نسلی همدل، مسئولیت پذیر و توانمند در مواجهه با چالش های اجتماعی معاصر مطرح می شود

کلیدواژه ها:

: برنامه های تربیتی ، مهارت های اجتماعی ، همدلی ، SEL ، ارزیابی مستمر