بررسی نقش عوامل فردی، ارتباطی و اجتماعی در بروز رفتارهای خشونت آمیز در دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر همدان

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش عوامل فردی، ارتباطی و اجتماعی در بروز رفتارهای خشونت آمیز در میان دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ است. خشونت در سنین دبستان، به ویژه در دوره دوم ابتدایی، یکی از مهم ترین چالش های تربیتی و رفتاری مدارس به شمار می رود و شناسایی زمینه های شکل گیری آن می تواند در پیشگیری و اصلاح رفتارهای پرخطر نقش کلیدی داشته باشد.روش پژوهش از نوع کمی و با رویکرد پیمایشی است. داده ها به وسیله پرسش نامه استاندارد و محقق ساخته گردآوری و با بهره گیری از آزمون های رگرسیون خطی، تحلیل شد. نتایج نشان داد که میان عوامل فردی (ویژگی های شخصیتی، کنترل هیجان، خلق وخوی فردی)، عوامل ارتباطی (تعامل با همسالان، رابطه با والدین، ارتباط با معلمان) و عوامل اجتماعی (جو مدرسه، هنجارهای گروهی، شرایط اجتماعی–فرهنگی خانواده) با بروز خشونت در میان دانش آموزان رابطه ای معنادار وجود دارد. یافته ها نشان می دهد که هر سه دسته عوامل مذکور در شکل گیری و تقویت رفتارهای خشونت آمیز نقش موثر دارند و توجه به آن ها می تواند به طراحی برنامه های مداخله ای موثر در مدارس کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، بهزیستی ، عملکرد گفتاری ، معادلات ساختاری ، زبان آموزان ، دانشگاه فرهنگیان