بررسی رابطه توانمندسازی کارکنان با تعهد سازمانی در اداره کل آموزش و پرورش استان فارس در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴

سازمان ها در دنیای امروز در محیطی کاملا رقابتی و پویا فعالیت می کنند که با تغییرات سریع و شگرف همراه است. در چنین شرایطی، مدیران فرصت محدودی برای نظارت مستقیم بر کارکنان دارند و ناگزیرند بخش عمده ای از وظایف اجرایی را به آنان واگذار کنند. در این راستا، کارکنان زمانی می توانند وظایف محوله را به طور اثربخش انجام دهند که از سطح مطلوبی از دانش، مهارت و توانایی برخوردار باشند. یکی از مهم ترین ابزارهایی که می تواند مدیران را در تحقق این هدف یاری رساند، فرایند توانمندسازی کارکنان است.هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه توانمندسازی کارکنان با تعهد سازمانی آنان در اداره کل آموزش و پرورش استان فارس می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل ۳۱۰ نفر از کارکنان اداره کل آموزش و پرورش استان فارس است که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، حجم نمونه ۱۰۰ نفر تعیین و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد توانمندسازی مقیمی (۱۳۹۰) و پرسشنامه تعهد سازمانی مودای، استیرز و پورتر (۱۹۷۹) بود. نتایج آزمون پایایی نشان داد مقدار آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه ها و مولفه های آن ها بیش از ۰/۸۲ است که بیانگر پایایی و همسانی درونی مطلوب ابزار پژوهش می باشد.یافته های توصیفی نشان داد که ۵۸ درصد پاسخ دهندگان مرد و ۴۲ درصد زن بوده اند و ۸۲ درصد از آنان متاهل و ۱۸ درصد مجرد بودند. در بخش استنباطی، نتایج حاصل از آزمون ضریب همبستگی پیرسون با استفاده از نرم افزار SPSS نشان داد که بین توانمندسازی کارکنان و تعهد سازمانی آنان رابطه معنادار وجود دارد. همچنین، از میان مولفه های توانمندسازی، احساس شایستگی و احساس موثر بودن با تعهد سازمانی کارکنان رابطه معنادار داشتند؛ در حالی که بین احساس خودمختاری و احساس معنادار بودن با تعهد سازمانی رابطه معناداری مشاهده نشد. در پایان، نتایج پژوهش مورد بحث و بررسی قرار گرفت و پیشنهادهای کاربردی و پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی ارائه شد.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی کارکنان ، تعهد سازمانی کارکنان ، احساس شایستگی ، احساس خودمختاری ، احساس موثربودن ، احساس معنادار بودن